نظریه مشورتی شماره 7/99/537 مورخ 1399/05/14
|
|
سوال-در
پروندههایی که تجمیع آراء وفق ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری صورت
گرفته است و جهت اعمال قانون کاهش مجازاتهای حبس تعزیری به دادگاه صادر
کننده حکم قطعی اعاده میگردد چون مطابق ماده 11 این قانون تمام یا برخی از
جرایم، قابل گذشت شمرده شده است آیا اعمال ماده 12 بدون لحاظ وضعیت جدید و
قابل گذشت بودن آن انجام شود یا آنکه درباره آنها قرار موقوفی اجرا صادر و
سپس نسبت به مابقی جرایم غیر قابل گذشت اصلاح رای و تخفیف برابر مصوبه
اخیر انجام شود؟
پاسخ-
در خصوص جرایم متعدد که طبق ماده 510 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392
حکم واحد صادر شده است، چنانچه طبق ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری
مصوب 1399 تمام یا برخی از جرایم، قابل گذشت محسوب شده و برخی از شکات
خصوصی گذشت نمایند، قاضی اجرای احکام کیفری به استناد تبصره یک ماده 100
قانون مجازات اسلامی 1392 و ماده 12 و بند (ب) ماده 13 و ماده 505 قانون
آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 قرار موقوفی اجرا صادر میکند و پرونده را با
لحاظ تبصره الحاقی به ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و بند (ب) ماده
10 قانون مجازات اسلامی 1392 برای تخفیف مجازات به دادگاه صادرکننده حکم
قطعی ارسال میکند و دادگاه با عنایت به تبصره 1 ماده 100 و تبصره 2 ماده
25 قانون مجازات اسلامی 1392 صرفاً در مورد جرایم باقیمانده طبق ماده 12
قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مجازات قبلی را تخفیف میدهد. | |
اگر فیلترشکن روشن باشد لود سایت بدلیل وجود اینماد طولانی می شود
